Plućna hipertenzija

Plućna hipertenzija dešava se kod ponovljene sitne plućne embolije i karakteriše se  ­pritiskom u plućnim krvnim sudovima, hipertrofijom, dilatacijom, a kasnije insuficijencijom desne komore.

Pasivna plućna hipertenzija

Reakcija plućnog vaskularnog korita i nastanak jake vazokonstrikcije, što za posljedicu ima hipertenziju. Nastaje zbog ­povećanog pritiska u venama pluća, tj u lijevom srcu (mitralna stenoza, insuficijencija levog srca, valvularne mane). Dolazi do edema pluća. Dugogodišnje trajanje dovodi do promjena na krvnim sudovima i pojave vazookluzivne plućne hipertenzije

Hiperkinetička plućna hipertenzija

Nastaje usljed ­protoka kroz plućnu cirkulaciju zbog lijevo-desnog šanta (ASD). Plućni protok može biti nekoliko puta veći od sistemskog (normalno je 7 puta manji) i ovako se, vremenom, razvija opstrukcija krvnih sudova.

Vazookluzivna plućna hipertenzija

Karakteriše se ­ plućnim otporom, zbog opstruktivnih promjena na krvnim sudovima.

Klinička slika:

U kliničkoj slici dominira dispnea, umor, sinkopa, anginozni bol koji nastaje zbog malog minutnog volumena i hipoksemije. Javljaju se hemoptizije i promuklost. Karakteristično je parasternalno uzdizanje dok se vrh srca ne palpira. Naglašen je drugi ton nad pulmonalnom arterijom sa karakterističnim sistolnim šumom. Graham-Stelov šum se javlja kao posljedica funkcionalne insuficijencije pulmonalnih zalistaka.

Na EKG-u imamo znake opterećenja desne komore i znake hipertrofije.

Terapija:

• Periferni vazodilatatori
• ACE inhibitori
• Ca antagonisti