Trihomonadni kolpitis

Trichomonas vaginalis

Parazit koji pripada bičarima. Redovan je stanovnik debelog crijeva, a često se nađe i u vagini. U vagini trihomonas može da živi kao parazit bez uzrokovanja patoloških promjena i izazivanja bilo kakvih simptoma.
Ako trihomonas vaginalis zadobija patogena svojstva i može da izazove veoma izražen kolpitis sa vrlo neugodnim i upornim simptomima. Prema nekim autorima, trihomonadni kolpitis zastupljen je do 30%, pa i više, od ukupno otkrivenih vaginitisa.

Simptomatologija

Najvažniji simptomi su

• obilna žutozelena sekrecija iz vagine, koja ima neprijatan miris,
• zatim osjećaj svraba i pečenja,
• edem i hiperemija sluznice vagine,
• česta dispareunija
• eventualan sterilitet

Pored lokalizacije na sluznici vagine, trihomonas vaginalis često prelazi i na cerviks što otežava liječenje i omogućava pojavu recidiva jer pri uobičajenom liječenju postiže samo prividno izlječenje gdje se pojedinačni primjerci trihomonasa zadrže u dubokim žlijezdama endocerviksa ili u kriptama vaginalne sluznice. U prilog, tome ide i to što kolpitis često prati i infekcija mokraćne bešike trihomonasom, što ponekad može da protiče bez simptoma.
Često se, međutim, u takvim slučajevima javljaju i dizurične smetnje.

Trihomonadni kolpitis dijagnostikuje se na osnovu

• subjektivnih smetnji bolesnice
• objektivnog nalaza pri vaginalnom pregledu koji se potvrđuje mikroskopskim pregledom vaginalnog sekreta, nativni ili obojeni preparat i kultivizacija

Potrebno je uraditi pregled i kulturu i cerviksa i urinokulturu kao i pregled čmara da bi se omogućilo uspješno izlječenje bez recidiiva. Također treba obratiti pažnju na seksualnog partnera.

Terapija

Odstranjenju i uništenju uzročnika infekcije, obnavljanju normalne vaginalne flore i normalne kiselosti vagine i u regeneraciji vaginalnog epitela.

• Ispiranje pomoću dezinficijensa ili kiselih rastvora – mehaničkim putem, pod mlazom tečnosti, takođe odstranjuju uzročnici infekcije i istovremeno hemijskim dejstvom rastvora velikim delom uništavaju.
• Stavljanjem određenih medikamenata u vaginu dalje se antiseptično djeluje na uzročnike upale, a estrogenima, koje ti preparati sadrže, povoljno se utiče na regeneraciju oštećenog epitela sluznice vagine.
• Od srestava koja djeluju trihocidno najpoznatiji flagil (“Specia”), koristi za vaginalno, ali i per os. Preparat orvagil, koji je sličnog sastava i sa istovjetnim dejstvom kao i flagil.

Prema tome, oba ova preparata upotrebljavaju se na isti način. Postoje, dakle, tablete orvagila za oralnu i za vaginalnu upotrebu.

Bolesnica se liječi deset dana

• vaginalnim ispiranjem nekim dezinficientnim ili kiselim rastvorom.
• Poslije svakog ispiranja duboko u vaginu stavlja se po jedna vaginaleta orvagila.
• Istovremeno, svih 10 dana žena oralnim putem uzima ujutru i uveče po jednu tabletu orvagila za oralnu upotrebu.

Važno je da se zajedno sa ženom liječi i njen partner/i koji, treba da uzima dva puta dnevno po jednu tabletu orvagila. Za vrijeme liječenja treba prekinuti sa polnim odnosima.

U slučaju recidiva liječenje orvagilom može se ponoviti tek poslije jednomjesečne pauze i uz kontrolu broja leukocita.

U najnovije vrijeme terapija pacijenata sa trihomonadnom infekcijom iz osnova se izmjenila, te su navedeni preparati i liječenje njima napušteni. Naime, danas se trihomonadna infekcija na bilo kom organu može otkloniti samo jednokratnom upotrebom izvjesnih preparata, čak i bez vaginalnog ispiranja u slučaju trihomonadnog kolpiiisa.
Takav preparat FASIGIN koji oba partnera, i muž i žena, poslije obilnog obroka treba da uzmu peroralno u vidu 4 tablete u ukupnoj dozi od 1000 mg. Ovom terapijom postiže se izlječenje u visokom procentu, ali se reinfekcija ne može izbjeći, ako se za nju ponovo stvore uslovi.

Terapija drugih oblika kolpitisa

Kod šestog stepena čistoće, odnosno u terapiji od kolpitisa izazvanog monilijom albilcans, poslije vaginalnog ispiranja vrši se premazivanje vagine i okoline njenog introitusa 2%-nim rastvorom genciane violet ili tinkturom joda.
Kod upornih slučajeva ovih kolpitisa preporučuje se peroralna i lokalna upotreba nistatina ili drugih preparata sa sličnim mikostatičnim dejstvom. Poslije vaginalnog ispiranja tableta nistatina se stavlja jednom dnevno duboko u vaginu, a bolesnica i njen partner u isto vrijeme oralno uzimaju dva puta dnevno po jednu tabletu mikostatina.
Posljednjih godina otkriveni su i novi preparati sa mikostatičnim djelovanjem, koji se uspješno koriste u suzbijanju monilijaznog kolpitisa. Danas se liječenje uspješno sprovodi jednokratnom vaginalnom upotrebom tablete Canestena od 500 ml, uz istovremeno liječenje seksualnog partnera oralnim mikostaticima, kako ne bi po izlječenju došlo do reinfekcije.

Terapija kolpitisa izazvanog banalnim uzročnicima infekcije sprovodi se još uvjek vaginalnim ispiranjem i lokalnom primjenom medikamenata na koje su izazivači infekcije osjetljivi. U tu svrhu najviše se koriste sulfonamidi (Marbadal) ili, rijeđe, antibiotici (Chloramphenicol). Terapija se sprovodi vaginalnim ispiranjem uz lokalnu aplikaciju medikamenata na koji su uzročnici osjetljivi u trajanju od 15 dana. Često je potrebno kod upornih slučajeva jedno za drugim kombinovati dva ili čak i tri preparata.

Antibiotike u liječenju kolpitisa u principu treba izbegavati, jer su druga sredstva i jeftinija i efikasnija. Pored toga, antibiotici daju sporedne, često vrlo neugodne efekte. Obično pri liječenju kolpitisa antibioticima dolazi do poremećaja u ravnoteži vaginalne flore, do stvaranja vakuma u njoj i do naseljavanja vagine sojevima otpornijim na antibiotike. Zbog toga se često poslije upotrebe antibiotika u liječenju trihomonadnog kolpitisa javlja monilijaza vagine, koju je ponekad takođe vrlo teško eliminisati. Ovakva pojava monilijaze poslije liječenja kolpitisa antibioticima predstavlja sporedan (outside) efekat.

Pored lokalnog liječenja kolpitisa, kod žena sa poremećenom funkcijom ovarijuma vrlo je važno za njegovo trajno izlječenje poboljšati rad jajnika i uskladiti hormonsku korelaciju endokrinih žlijezda. Isto tako, kod žena sa nekim oboljenjem koje favoriziije održavanje kolpitisa, uz kolpitis treba liječiti i to oboljenje (dijabetes, na primjer).