Polipetidi

Definicija

Ovo je heterogena grupa antibiotika. Zajednička im je samo činjenica da su građeni po tipu polipeptida što znači da nema teorije da se resorbuju peroralno. Druga zajednička osobina im je nefrotoksičnost.

Najvažniji su predstavnici:

• -bacitracin
• - polimiksini
• - tiromicin

Bacitracin

Dobiven iz bacilus subtilis. Mehanizam djelovanja se poklapa sa onim kod penicilina a tako i spektar djelovanja.

Indikacije za upotrebu

Lokalno ne nadražuje tkivo, vrlo rijetko uzrokuje senzibilizaciju, pa je i prikladan za lokalnu upotrebu. U tom smislu se i kominira sa drugim lijekovima za lokalnu upotrebu: neomicin, polimiksin, hidrokortizol.

Polimiksini

Ciklični polipeptidi molekularne mase oko 1400. Ima ih više vrsta a praktično se upotrebljavaju polimiksin B i polimiksin E .

To su površinski aktivne supstance (kationski detrdženti), čija je upotrebljivost isključivo ograničena na G- bakterije . (posebno:

-pseudomonas aeruginosa

- koliformne bakterije, klepsijele, pasterele, šigele, salmonele, hemofilus

Oni djeluja na ćelijski zid, oštećujući ga i povećavaju propusnost ćelijske membrane. Zbog čega bakterija gubi važne sastojke i ugiba. Rezistencija na njih praktično ne igra nikakvu ulogu.

Indikacije za primjenu

Primjenjeni na kožu i sluznice polimiksini su netoksični jer se uopšte ne resorbuju, ne uzrokuju senzibilizaciju, pa su prikladni za lokalnu primjenu: rane, opekotine.

Nekada su se upotrebljavali sistemski kao rezervno sredstvo protiv pseudomonasa a sada je takva primjena zbog velike toksičnosti kod sistemske primjene napuštena

Tirotricin

Dobija se iz bakterija tla: Bacilus brevis . Sastoji se od dva polipeptida (tirocidin i gramicidin).

Mehanizam djelovanja je inhibicija oksidativne fosforilacije i povećanje propusnosti ćelijske membrane. Djeluje skoro isklučivo samo na G+ bakterije.

Primjenjuje se lokalno u otopini ili mastima, u pastilama za upotrebu u usnoj šupljini.

Inače on je jako hemolitičko sredstvo što potpuno isključuje parenteralnu primjenu.