Implantacija

Implantacija predstavlja aktivnu funkciju oplođenog jajeta, prvenstveno njegovog trofoblasta. Kada stigne u materičnu duplju, oplođena jajna ćelija ne usadi se odmah u njenu sluzokožu. Umjesto toga u njoj se ubrzava proces deobe i za 2-3 dana, koliko se otprilike neusađena zadrži u materici, oplođena jajna ćelija od morule postaje blastocista, odnosno u njenoj ćelijnoj masi koja se uvećava na račun umnožavanja broja ćelija deobom stvara se prvobitna šupljina.

U to vrijeme, pod dejstvom citolitičkih enzima koji se u njoj luče, ova formacija najpre prianja za endometrijum, a odmah zatim razara njegov površinski sloj i zaroni u njegovu dubinu. Ovaj proces naziva se implantacija ili nidacija. Proces usadivanja oplođenog jajeta traje nekoliko dana.

Mjesto gdje oplođena jajna ćelija prodire u endometrijum posle njene nidacije zatvara se čepom, koji se sastoji od nekrotičnih ćelija decidue, fibrina i koagulisane krvi. Uskoro čep biva zamenjen kapsularnom deciduom.

Implantacija se najčešće vrši u deciduu prednjeg ili zadnjeg zida tela uterusa, gdje se kasnije iz bazalnog dijela decidue i čupastog horiona stvara posteljica. Svakako da pri tome igraju ulogu najizraženije decidualne promjene na sluzokoži toga dijela uterusa, kao i dobra snabdevenost krvnim sudovima.

Protiv preterane agresivnosti oplođene jajne ćelije u predelu granice prodiranja u endometrijum nastupa odbrambeni mehanizam majke. Donji sloj bazalne decidue odupre se razaranju citolitičkim fermentima oplođenog jajeta i on kasnije sa čupastim horionom ulazi u sastav posteljice. Na mestu prodiranja čupica u deciduu stvara se hijalnizirana opna koja sprečava dalje prodiraranje čupica i koja se naziva Nitabušina membrana.